Doğum sonrası cinsellik

Hamilelik ve doğum süreci boyunca kadın bedeni büyük değişimler yaşar. Vajinal doğum, sezaryen operasyonu, dikişler, lohusalık kanamaları, uykusuz geceler, emzirme süreci ve hormon dalgalanmaları hem fiziksel hem de psikolojik olarak etkileyici olabilir. Özellikle emzirme döneminde östrojen hormonunun düşmesiyle birlikte vajinal kuruluk, hassasiyet ve cinsel istekte azalma sık görülür.

Bu nedenle birçok annenin:

“Eskisi gibi hissetmiyorum.”
demesi aslında oldukça yaygın ve doğal bir durumdur.

Doğum sonrası cinsellikte yaşanan değişim, çoğu zaman kalıcı bir problem değil; bedenin iyileşme ve adapte olma sürecinin geçici bir parçasıdır. Bu süreçte çiftlerin birbirine anlayışla yaklaşması, iletişimi koruması ve aceleci olmaması oldukça önemlidir.

Bir de işin görünmeyen kısmı vardır: anne zihni.Yeni doğmuş bir bebeğin sorumluluğu, sürekli tetikte olma hali, parçalanmış uyku ve “iyi anne olma” baskısı kadının beynini adeta başka bir moda geçirir. Bu dönemde kadınların çoğu romantik bir partnerden önce “hayatta kalmaya çalışan bir bakım verici” gibi hisseder. Dolayısıyla cinsel isteğin azalması sevgisizlik değil; çoğu zaman yorgunluk, hormonlar ve zihinsel yükün birleşimidir.

Burada önemli olan şey, cinselliğin bir performans sınavına dönüşmemesidir. Doğum sonrası yakınlık bazen yeniden yavaş yavaş öğrenilir.Doğum sonrası ilk dönemlerde uzun sohbetler etmek, sarılmak, ten temasını sürdürmek, birlikte kısa anlar paylaşmak ya da yalnız olmadığını hissettirmek bile ilişkinin en değerli parçalarından biri haline gelebilir. Çünkü kadın bedeni kadar çift ilişkisi de doğumdan sonra yeniden şekillenir.

Ve güzel haber şu:Çoğu çiftte zamanla her şey yeniden oturur. Uyku düzene girdikçe, beden iyileştikçe, anne kendini yeniden “kadın” gibi hissetmeye başladıkça cinsellik de genellikle doğal akışında toparlanır. Bu süreçte sabırlı olmak, açık iletişim kurmak ve birbirini suçlamamak belki de en güçlü “tedavi”dir.